(Sakın) Allah'ı zalimlerin yapmakta olduklarından habersiz sanma. Muhakkak ki onları gözlerin dehşetten donup kalacağı bir güne (kıyamete) ertelemektedir.
(İbrâhim Sûresi-42)
Bir Hadis
Abdullah b. Selâm (r.a.) şöyle anlatmaktadır: Rasulullah (s.a.v.) Medineye geldiği zaman insanlar onu karşılamak üzere koşarak gittiler. Üç defa Rasulullah geldi, Rasulullah geldi, Rasulullah geldi denildi. Ben de bakayım diye insanlar arasında gittim. Yüzünü gördüğümde, bir yalancı yüzü olmadığını anladım. Kendisinden işittiğim ilk sözler şunlardı: «Ey insanlar! Selamı yaygınlaştırın! Yemek yedirin! Akraba ilişkilerini koruyun. İnsanlar uykudayken namaz kılın! En sonunda da cennete girin.» İbn Mâce, 3251; Tirmizî, 2485; Hâkim, el-Müstedrek, 3/13; Ahmed, Müsned, 5/451
